Choroba się przedłuża? Spokojnie, jest świadczenie rehabilitacyjne

Świadczenie rehabilitacyjne może dostać osoba, która po wyczerpaniu zasiłku chorobowego nadal jest chora, a dalsze leczenie lub rehabilitacja dają jej szanse na odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie nie jest przyznawane z urzędu, tylko trzeba złożyć wniosek.  O stanie zdrowia i konieczności przyznania świadczenia rehabilitacyjnego orzeka lekarz orzecznik ZUS. 

Zasiłek chorobowy może trwać 180 dni, a w przypadku gruźlicy i niezdolności do pracy w okresie ciąży do 270 dni, natomiast po ustaniu zatrudnienia – 91 dni. Po upływie tego czasu, jeśli choroba nadal się przedłuża, można się starać o świadczenie rehabilitacyjne. – Przyznawane jest po wykorzystaniu ustawowych dni zasiłku chorobowego i w sytuacji, gdy dalsze leczenie i rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy  – informuje Beata Kopczyńska, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS w województwie śląskim.

* Wniosek i dokumenty

Wniosek o świadczenie rehabilitacyjne (ZNp-1) najlepiej złożyć na kilka tygodni przez upływem wyczerpania limitu dni zasiłku chorobowego. Ponadto do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia (formularz OL-9), które wypełnia lekarz, u którego leczy się pacjent oraz wywiad zawodowy z miejsca pracy (druk OL -10) – wystawiany przez pracodawcę. Ten ostatni formularz nie jest potrzebny, jeśli niezdolność do pracy powstała po okresie ubezpieczenia, formularza nie składają także osoby prowadzące działalność gospodarczą.

* Gdy ZUS jest płatnikiem świadczenia

Jeśli to ZUS będzie wypłacał świadczenie rehabilitacyjne, koniecznie do złożonych dokumentów należy dołączyć zaświadczenie płatnika składek wystawione na: formularzu Z-3 – jeśli wnioskodawca jest pracownikiem, natomiast gdy wnioskodawca wykonuje działalność pozarolniczą, współpracuje z osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub jest duchownym – to do dokumentacji należy dołączyć wypełniony formularz Z-3b. Jeśli wnioskodawca jest inną osobą ubezpieczoną – wypełnia formularz Z-3a.

Zaświadczenie płatnika składek nie jest potrzebne, gdy zostało już złożone przy ustaleniu prawa do zasiłku chorobowego i nie zmieniły się okoliczności wpływające na prawo do świadczenia ani na jego wysokość.

Natomiast osoby, które starają się o świadczenie rehabilitacyjne po ustaniu ubezpieczenia, wypełniają dodatkowo formularz Z-10.

* Orzeczenie i decyzja

Po złożeniu kompletnej dokumentacji sprawa trafia do lekarza orzecznika ZUS, który orzeka o stanie zdrowia i konieczności przyznania świadczenia rehabilitacyjnego. Świadczenie może być przyznane maksymalnie na 12 miesięcy, ale może to być również krótszy okres. Ubezpieczony ma prawo odwołać się od orzeczenia lekarza, może to zrobić w ciągu 14 dni. –  Również w ciągu 14 dni od wydania orzeczenia prezes ZUS ma prawo wnieść zarzut wadliwości. Jeżeli nie zostanie wniesiony ani sprzeciw, ani zarzut wadliwości orzeczenie staje się prawomocne. Na jego podstawie ZUS wydaje decyzję – podaje rzeczniczka.

* Wysokość świadczenia

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje w wysokości 90% podstawy wymiaru zasiłku przez okres pierwszych 90 dni. Za pozostały okres ubezpieczony otrzymuje świadczenie w wysokości 75%. Świadczenie w wysokości 100% jest wypłacane wtedy, gdy niezdolność do pracy przypada na okres ciąży. W takim wypadku wymagane jest zaświadczenie lekarskie potwierdzające ciążę.

* Kto nie ma prawa do świadczenia

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobom uprawnionym do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego, urlopu dla poratowania zdrowia, rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego i nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego. Osoba, która pobiera świadczenie rehabilitacyjne, nie może pracować ani w inny sposób dorabiać. Jakiekolwiek zajęcie zarobkowe pozbawi ją prawa do świadczenia.